Μια αρχή μου γνέφει

Είναι η δύναμη της βροχής,
που οργιάζει έξω απ'το ανοιχτό παράθυρό μου
αυτή είναι δύναμη σιωπηλή, μα ράβει νότες
για να σπάσει κάθε επιθύμια και να απομακρύνει κάθε γιατρικό μου
σαν την ανάγκη για έρωτα και ένα φιλί

Οταν φωνάζεις να σ'ακούσω προσπαθώ
κι όταν ψιθυρίζεις εύκολα με διατάζεις
όμως ο χρόνος πέρασε κι απ'τα χείλη βγαίνουν αλήθειες
που ποτέ δε παραδέχτηκα και ποτέ δε πρόσεξα καθώς μου γνέφαν

Τώρα σε πιστεύω, τώρα σε κοιτάζω και είσαι εδώ
αλλά δεν ξέρω αν είναι αργά, δεν ξέρω καν τι ώρα είναι
Κι αν σκοτώσω κάθε όνειρο και κάθε ελπίδα
τότε ίσως πάρω αυτό που θέλω
τότε σίγουρα θα με δώ ζωντανό εκεί που θέλω
θα με βρώ εδώ