Μια αρχή μου γνέφει

Είναι η δύναμη της βροχής,
που οργιάζει έξω απ'το ανοιχτό παράθυρό μου
αυτή είναι δύναμη σιωπηλή, μα ράβει νότες
για να σπάσει κάθε επιθύμια και να απομακρύνει κάθε γιατρικό μου
σαν την ανάγκη για έρωτα και ένα φιλί

Οταν φωνάζεις να σ'ακούσω προσπαθώ
κι όταν ψιθυρίζεις εύκολα με διατάζεις
όμως ο χρόνος πέρασε κι απ'τα χείλη βγαίνουν αλήθειες
που ποτέ δε παραδέχτηκα και ποτέ δε πρόσεξα καθώς μου γνέφαν

Τώρα σε πιστεύω, τώρα σε κοιτάζω και είσαι εδώ
αλλά δεν ξέρω αν είναι αργά, δεν ξέρω καν τι ώρα είναι
Κι αν σκοτώσω κάθε όνειρο και κάθε ελπίδα
τότε ίσως πάρω αυτό που θέλω
τότε σίγουρα θα με δώ ζωντανό εκεί που θέλω
θα με βρώ εδώ

Προσωπογραφία

Προσωπικός ο λόγος που με διαφεντεύει
δημιούργημα χωρις καμιά πραγματική αξία
της ψυχής μου το σκελέτωμα θεριεύει
αφου δε φαίνεται να υπάρχει σημασία

Ίσως μπορεί να με σώσει η μουσική
γιατί έφτασα εκεί που τελειώνει ο δρόμος
και δεν έχει σταματήσει να με κυνηγά αυτή
μια προηγούμενη αόριστη κραυγή
μια αιώνια αόρατη σιωπή.