Θέλω να πω τόσα πολλά, αλλά πρώτα πρέπει να βάλω το μυαλό μου σε μια τάξη.
Όμως, τελευταία κάπου διάβασα πως είμαστε οτι ακούμε. Οπότε προς το παρον σιγή, ας μιλήσει κάποιος άλλος.

"Μα ποτέ δε μ' ένοιαξαν τα λόγια ξωτικό
κρατούσα μέσα μου για χρόνια ένα θαμμένο μυστικό
και μπορεί όταν θα σε δω αν ταιριάξει να σου πω
για ποιο λόγο εγώ ψάχνω τόσα χρόνια να σε βρω. "

Είναι καιρός για αλλαγές, πάντα ήταν, μα πάντα λείπαν οι αρετές, όπως και τώρα δηλαδή...