Να μην ξεχνάς

Και ποιό ήταν το όνειρο για μένα;
Δε μπορεί να μην υπήρξε

Τι να διεκδικήσεις όταν όλα είναι προδιαγεγραμένα;
Δε μπορεί να μη σ' ενοχλεί

Κι αν ακόμα βρείς τι φταίει, τότε τι;
Μπορεί να είναι ραδιουργίες του μυαλού που επιμένουν

Και πως νικάς αυτό που σε θρέφει, πως νικάς τον ίδιο σου το νου;
Δε μπορεί να μην θες να τον γλυκάνεις έστω

Τι κι' αν βρήκες αυτό που έψαχνες;
Κάποιος θα το πάρει πίσω γιατί ένα πράγμα θυμάσαι, θυμάσαι να ξεχνάς

Το όνειρο για μένα δεν υπήρξε
Το βαφτίσαν ουτοπία και με βάλαν να το κυνηγώ

Δέξου τη μοίρα σου, μικρέ μου επαναστάτη
και ξεκίνα να τρέχεις...