Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009

Θέλω να βρέξει...

Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Η βροχή προκαλεί μελαγχολία. Δεν δέχομαι αντίθετη άποψη, ακόμα και αν υπάρχει. Στον δικό μου τον κόσμο είναι νομοτέλεια. Κάθε σταγόνα είναι διαφορετική, σαν τις στιγμές της ζωής μας. Καμία στιγμή δεν είναι ίδια με την άλλη, ειδικά αν την "ζείς". Και είναι δύσκολο να "ζήσεις" παρόμοιες στιγμές. Οι περισσότερες πάνε χαμένες. Φαντάσου όταν βρέχει πόσες σταγόνες θα πέσουν απο τον ουρανό... πόσες απο αυτές θα σε πετύχουν;


Έτσι και με τις στιγμές στη ζωή. Κάθε μέρα επιβιώνουμε μέσα απο πολλές στιγμές, εντελώς διαφορετικές στιγμές. Λίγες όμως αξίζουν πραγματικά. Και αυτές αξίζουν γιατί τους δίνουμε σημασία. Αυτή είναι μια πετυχημένη στιγμή, δηλαδή μια απο τις πολλές με αρκετή δόση σημασίας.

Έτσι και εγώ ΘΕΛΩ σήμερα να βρέξει. Για να δώ πόσες σταγόνες θα με πετύχουν και πόσες θα πέσουν στο κενό...
Γιατί να έχει τόσο ήλιο σήμερα; Γιατί;

1 σχόλιο:

Αερικό... είπε...

Δημιουργεί μελαγχολία, εκτός όμως αν περπατάς και τραγουδάς....