Οδηγίες για να μην κλαίς
"Εφόσον κάποιος άνθρωπος παραμένει νεκρός κανένας να μη ζήσει. Ακόμη και σιγά σιγά ας αρχίσουμε να πεθαίνουμε μέχρι κάτι ν'αλλάξει σ'αυτήν την αδικία." Roberto Fernandez Retamar*
Με την πρώτη ματιά φαίνεται ένα πάρα πολύ απαισιόδοξο μήνυμα. Ωστόσο μέσα σε αυτή την απαισιοδοξία κρύβετε μια καθαρά αισιόδοξη σκέψη και ιδέα για τον κόσμο. Αν ο κόσμος δεν είναι "παράδεισος" για όλους ας μην είναι για κανέναν. Κατάργηση κάθε εγωισμού, κατάργηση του κέρδους (που είναι παράγωγο του εγωισμού). Ο εγωισμός δεν υφίσταται μόνο σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και σε ομαδικό, ακόμα και εθνικό. Είναι ανόητο να λαμβάνονται αποφάσεις που περιορίζουν την ελευθερία των ανθρώπων και δημιουργούν ζωντανούς νεκρούς. Καλύτερα νεκρός, παρά ζωντανός νεκρός....
Οδηγίες για το θάνατό μου
"Αυτοί που τώρα λένε "Πόσο κακός είναι" κάποτε θα πούν "Πόσο καλός ήταν". Κι εγώ θα φύγω γελώντας, κοροιδευοντάς τους συνέχεια, κοροιδεύοντας εμένα δηλαδή."*
Κάθε επαναστάτης είναι παρεξηγημένος στην εποχή του. Πάντα αυτοί που είναι οι στόχοι προπαγανδίζουν εναντίον των αδύναμων αντιπάλων τους. Όμως κάνουν λάθος, και αυτό το ξέρουν όλοι όσοι αγωνίζονται ενάντια στο κέρδος και στην εξουσία. Το μόνο που σκέφτονται είναι να διατηρήσουν τα κεκτιμένα και να κερδίσουν περισσότερα. Μέχρι και η ιστορία που μας μαθαίνουν μας έχει δώσει τέτοια παραδείγματα.... Ο κόσμος δεν κερδίζεται με προσευχές, αλλά με αγώνα και επανάσταση. Και αυτούς που τώρα τους θεωρούν "αποδιοπομπαίους τράγους" κάποτε θα μας τους παρουσιάζουν σαν ήρωες, με τον δικό τους τρόπο, με τη δικιά τους "γλώσσα"...
*Αποσπασματα απο το βιβλίο "Οδηγίες για να αλλάξεις τον κόσμο" γραμμένο απο τον υποδιοικητή Marcos.
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου